Typen, symptomen en behandeling van osteochondrose in de rug

Het bewegingsapparaat is het belangrijkste onderdeel van ons lichaam. Rugpijn veroorzaakt vaak de noodzaak om naar een arts te gaan.

De oorzaak van regelmatige lage rugpijn, bewegingsstijfheid en spierspasmen is osteochondrose van de rug - een ziekte van de osteochondroseweefsels, evenals van het bewegingsapparaat, veroorzaakt door verschillende factoren die het lichaam beïnvloeden.

Osteochondrose van de rug is een probleem waar veel mensen mee te maken hebben.

Etiologie en pathogenese van osteochondrose

Osteochondrose van de rug manifesteert zich geleidelijk en beïnvloedt in latente vorm alle nieuwe delen van de wervelkolom. Ten eerste treden er veranderingen op in de structuur van de kraakbeenschijven van de wervels: ze verliezen hun elasticiteit, de ruimte tussen de wervels neemt af en de zenuwuiteinden van het ruggenmerg worden bekneld.

De patiënt begint rugpijn te ervaren. Vervolgens overvallen veranderingen kleinere elementen van de wervelstructuur, ontwikkelen zich degeneratieve gezwellen van botweefsel, waardoor de mobiliteit van de wervelkolom wordt voorkomen, worden gezonde kraakbeencellen vernietigd en tast de ziekte botten en ligamenten aan. Als bijwerking veroorzaakt vervorming van de wervels een toename van de belasting van organen en slagaders. Dit komt door de specifieke kenmerken van de bloedtoevoer: verplaatsing van wervelkolomsegmenten veroorzaakt compressie van de wervelslagader en is uiteindelijk de oorzaak van een ernstige verstoring van de bloedstroom in het centrale zenuwstelsel.

Het grootste probleem dat verstoring van de vorming van de wervelkolom en het proces van osteochondrose veroorzaakt, is voedingstekorten en verminderde bloedtoevoer naar de weefsels van de botstructuur. De redenen voor ontwikkeling zijn vele factoren van externe, interne invloed en menselijke gedragsprocessen.

Endogene (interne) oorzaken zijn onder meer:

• genetische factoren van erfelijkheid;
• schending van het metabolisme van micro-elementen (fosfor en calcium);
• kenmerken van kraakbeenweefsel;
• leeftijdsgebonden veranderingen in het lichaam;
• overgewicht;
• orthopedische ziekten.

Als gevolg van exogene (externe) oorzaken en levensstijl ontstaat osteochondrose als gevolg van:

• laag niveau van fysieke ontwikkeling van de wervelkolomspieren;
• verwondingen aan de wervelkolom;
• verkeerde houding, scoliose;
• systematisch onjuiste of ongemakkelijke houding;
• onevenwichtig voedingsmenu, consumptie van vette junkfood;
• ongelijkmatige fysieke activiteit, overbelasting van de rug;
• slechte gewoonten;
• constante spanning.

Een latente vorm van osteochondrose kan zich manifesteren door plotseling zwaar tillen, springen of vallen, wat microtrauma van de tussenwervelschijf en een beknelde zenuwwortel zal veroorzaken.

Het is dan dat de patiënt voor het eerst een scherpe stekende pijn kan voelen. Vervolgens keert het pijnsyndroom steeds weer terug, met wisselende intensiteit. Aangetaste cellen in de zenuwstammen signaleren de noodzaak van dringend medisch ingrijpen.

Classificatie van de ziekte, hoofdfasen

In de geneeskunde wordt osteochondrose geclassificeerd afhankelijk van het getroffen deel van de wervelkolom:

• cervicaal;
• borst;
• lumbale en sacrale regio.

Osteochondrose van de rug wordt geclassificeerd afhankelijk van het getroffen gebied.

Belangrijkste stadia van ziekteontwikkeling:

1. Het begin van de ontwikkeling van osteochondrose - er vormen zich microscheuren in de vezelige ring, vocht gaat verloren uit bot- en kraakbeenweefsel. Het stadium manifesteert zich door subtiel ongemak in een van de delen van de wervelkolom na fysieke activiteit of een ongemakkelijke lichaamshouding.
2. De eerste pijnaanvallen zijn voelbaar. In de tweede fase ondergaan de schijven uitsteeksels, neemt de tussenwervelruimte van de schijven af en wordt de vezelachtige capsule vernietigd en worden de zenuwwortels bekneld. Pijn signaleert het proces van verstoring van het metabolische kraakbeenweefsel en de vernietiging ervan. Het negeren van de tweede fase van osteochondrose wordt een impuls voor ontsteking van het kraakbeen en, als gevolg daarvan, beknelling van zenuwvezels, bloed- en lymfevaten.
3. In het derde stadium van de ziekte zijn de aangetaste wervels vervormd en is het kraakbeenweefsel weggesleten. Met de juiste actieve behandeling is het mogelijk om verdere vernietiging van kraakbeencellen en kromming van de wervelkolom te stoppen. Maar in de toekomst zullen ondersteunende therapie en zorg de constante metgezellen van de patiënt worden bij normale lichamelijke activiteit.
4. Gevorderde osteochondrose, die de laatste vierde ontwikkelingsfase heeft bereikt, wordt vaak een oorzaak van invaliditeit. Alle destructieve processen zijn onomkeerbaar: aanzienlijke verplaatsing van de wervelstructuur, verdichting van kraakbeenweefsel, pathologische groei van botweefsel. Bij elke beweging ervaart de patiënt acute, soms ondraaglijke pijn.

Symptomen

Tekenen van de ontwikkeling van articulaire osteochondrose worden gemakkelijk verward met andere ziekten met vergelijkbare symptomen. Ook hebben manifestatiesymptomen voor een bepaalde sector van de wervelstructuur karakteristieke kenmerken.

De belangrijkste symptomen van osteochondrose zijn onder meer:

• stijfheid bij bewegen, kraken, kraken of zwaarte;
• pijn op het gebied van lokalisatie van ontstekingen (cervicaal, thoracaal of lumbaal) van verschillende intensiteit en aard;
• gevoelloosheid van de ledematen;
• spierzwakte, verminderde prestaties;
• pijnlijke aanvallen die langs zenuwkanalen uitstralen naar verwante delen van het lichaam (schouder, schouderblad, been).

Cervicale osteochondrose

Osteochondrose van de cervicale sector komt tot uiting in de volgende aandoeningen:

• pijn in de nek of achterkant van het hoofd;
• duizeligheid;
• tinnitus, verminderd gehoor en gezichtsvermogen;
• traagheid van de nek na het slapen of langdurig dezelfde houding aanhouden;
• pijnlijke gevoelens bij het draaien van het hoofd.

Bij cervicale osteochondrose kunnen duizeligheid en pijn bij het draaien van het hoofd optreden. De eerste pijnsensaties verschijnen achter in het hoofd en zijn vergelijkbaar met hoofdpijn. Ontstoken kraakbeen oefent druk uit op zenuwvezels en veroorzaakt vasculaire spasmen.

Thoracale osteochondrose

De ontwikkeling van thoracale osteochondrose kan lange tijd vermomd blijven als hart- en vaatziekten. De karakteristieke symptomen:

• verstoring van tastsensaties en gevoelloosheid van de ledematen;
• tintelingen in de intercostale ruimte;
• pijn in het hartgebied, onregelmatige hartritmes;
• beperking van de ademhalingsfuncties, zwaar gevoel in het borstbeen;
• verstoring van het maag-darmkanaal (pancreatitis, opgeblazen gevoel);
• uitstralende pijn naar het scapuliergebied.

Lumbale osteochondrose

Progressieve lumbale osteochondrose in een gevorderde vorm kan tot invaliditeit leiden. Het ontstoken deel van de wervelkolom stopt de toevoer van noodzakelijke micro-elementen naar de onderste ledematen voor het volledig functioneren van gewrichten en spieren. Beknelde zenuwstamcellen veroorzaken ondraaglijke rugpijn en het gebruik van medicijnen.

De belangrijkste symptomen van lumbale osteochondrose zijn:

• gevoelloosheid van de onderste ledematen;
• gevoel van spierpijn, zwakte;
• rillingen;
• spierspasmen;
• disfunctie van het voortplantingssysteem;
• de pijn kan scherp of pijnlijk zijn in de lumbale regio en uitstralen naar het been.

Diagnostiek

Gemiddeld zijn er per 1000 inwoners 20 mensen met de diagnose osteochondrose. Een ziekte als osteochondrose is in de vroege stadia moeilijk te diagnosticeren. De symptomen zijn tamelijk verborgen en verschijnen pas duidelijk in de fasen 2-3, wanneer de tijd rijp is voor een serieuze medicamenteuze behandeling.

Als u de ontwikkeling van osteochondrose vermoedt, moet u eerst een specialist raadplegen en een uitgebreid onderzoek uitvoeren voor differentiële diagnose en verduidelijking van de diagnose.

Artsen gebruiken drie standaardtypen diagnostiek:

1. Neurologisch.
2. Instrumentaal.
3. Laboratorium.

Een neurologisch primair onderzoek van de patiënt wordt uitgevoerd door een neuroloog, waarbij de categorie zenuwstructuren wordt bepaald die door de ziekte zijn aangetast. Om andere ziekten met vergelijkbare symptomen uit te sluiten, kan ik de patiënt ook verwijzen voor röntgenfoto's, echografie, MRI en ECG.

Laboratorium (analyse)

Laboratoriumdiagnostiek heeft een adviserende en ondersteunende waarde. Uit bloedonderzoek blijkt een toename van de bezinkingssnelheid van erytrocyten en een afname van het calciumgehalte. Dit betekent het optreden van pathologische processen in het lichaam, maar geeft niet de details van hun ontwikkeling aan. Daarom wordt deze methode opgenomen in een uitgebreid onderzoek van de patiënt en worden de resultaten ervan geïnterpreteerd op basis van andere medische gegevens.

Instrumentaal

Diagnostiek met behulp van professionele apparatuur levert de meest nauwkeurige resultaten op over ziekten van verschillende aard. De belangrijkste onderzoeksinstrumenten zijn:

1. Röntgenfoto – onthult anatomische veranderingen in botten, kraakbeen en zenuwweefsels.
2. MRI – magnetische resonantiebeeldvorming. Hiermee kunt u lopende processen in botten en zachte weefsels, bloedvaten en zenuwvezels visualiseren.
3. CT (computertomografie) - vergelijkbaar met MRI, maar maakt gebruik van straling.
4. Elektromyografie is in staat neurologische symptomen te ontcijferen.

Traditionele behandeling

Het behandelingsregime voor osteochondrose is traditioneel. De componenten zijn medicamenteuze therapie met verschillende soorten medicijnen: NSAID's, chondroprotectors, analgetica, hormonale middelen en ondersteunende vitaminecomplexen. Naast de belasting van het lichaam met medicijnen, worden fysiotherapie, manuele therapie, reflexologie, chirurgie, massage en preventieve maatregelen gebruikt in de strijd tegen osteochondrose.

Medicamenteuze therapie

Het is onmogelijk om rugpijn als gevolg van osteochondrose onmiddellijk voor altijd te stoppen, maar medische therapie met medicijnen zal de onderrug een pauze geven. Krachtige anesthetica en ontstekingsremmende medicijnen (NSAID's) zullen een analgetisch effect hebben en het proces van ontstekingsbestrijding in de wervelkolomregio's op gang brengen. Onmisbare behandelingsmedicijnen voor osteochondrose van de rug:

1. Chondroprotectors zijn actieve stoffen die de elasticiteit van het kraakbeenweefsel en de mobiliteit van de wervels herstellen.
2. Spierverslappers - verzachtende spasmen van de spierstructuur.
3. Vasculair - verbetering van de bloedcirculatie en metabolische processen.
4. Vitaminecomplexen en antioxidanten.

Alleen door gebruik te maken van een goed geselecteerd therapeutisch complex kan een positieve dynamiek worden bereikt en kunnen de resultaten langdurig behouden blijven.

Bij de behandeling van osteochondrose in de rug worden verschillende vormen van medicijnen gebruikt:

1. Externe middelen: zalven, crèmes, gels.
2. Preparaten voor interne consumptie: capsules, tabletten.
3. Medicinale injecties.

Chirurgie

Helaas zijn er gevallen van osteochondrose waarbij de behandelingstijd wordt gemist en medicijnen niet het verwachte resultaat opleveren, en de ziekte voortschrijdt. Dan blijft chirurgisch ingrijpen de enige oplossing. De belangrijkste redenen voor een operatie zijn:

1. Verwijdering van een hernia tussen de wervels die het ruggenmerg samendrukt.
2. Verkleining van de tussenwervelruimte tot 1/3 van de oorspronkelijke grootte.

Een verwijzing voor een chirurgische ingreep kan door een arts worden voorgeschreven op basis van het volledige diagnostische beeld van de patiënt en de aanwezigheid van directe indicaties voor het verwijderen van het pathologische defect. Bij wervelkolomchirurgie wordt de leidende plaats ingenomen door de discectomiemethode: chirurgische verwijdering van een schijf met vervorming. Instrumenten kunnen microdiscectomie, het B-Twin-systeem of laser-nucleaire verdamping omvatten. De revalidatie na een wervelkolomoperatie duurt zes maanden.

Gymnastiek

Een uitstekende ondersteunende therapie voor de behandeling van osteochondrose is gymnastiek of oefentherapie. Het regelmatig uitvoeren van een reeks oefeningen helpt:

1. Het versterken van het spierkorset is noodzakelijk voor een gelijkmatige belasting van de wervelkolom.
2. Zorg voor stimulatie van de bloedcirculatie om bot- en spierweefsel te verzadigen.
3. Ontwikkel een juiste houding.

Het is belangrijk om te onthouden dat oefeningen moeten worden geselecteerd rekening houdend met de diagnose en moeten voldoen aan de volgende principes:

1. Regelmaat van uitvoering.
2. Soepele bewegingen, geen schokken.
3. Als er pijnlijke gevoelens optreden, moet u de belasting verminderen of de oefening stoppen.
4. Houd uw gezondheid in de gaten.

Fysiotherapie

Fysiotherapie is geïndiceerd voor patiënten met osteochondrose van de rug om ontstekingen te verlichten en wordt uitgevoerd op plaatsen waar de ziekte geconcentreerd is. Procedurecursussen dragen bij aan:

1. Het verhogen van de weerstand van het lichaam.
2. Herstel van de stofwisseling in de getroffen sector.
3. Het verlichten van pijn en zwelling.
4. Verbetering van de bloedcirculatie.

Om een fysiotherapeutische methode voor de behandeling van osteochondrose te kiezen, moet u het gewenste resultaat duidelijk definiëren. Hoofdzakelijk gebruikt:

1. Laser therapie.
2. Ultrasone blootstelling.
3. Elektrische stimulatie.
4. Magnetotherapie.

Dieet

Er bestaat niet één dieetoptie voor patiënten met osteochondrose. Artsen waren het er echter unaniem over eens dat het ten strengste afgeraden wordt om bij deze diagnose de volgende categorieën producten te consumeren:

1. Soepen met vette bouillon.
2. Varkensvlees en ander vet vlees.
3. Dierlijke vetten van vogels (gans, eend).
4. Koffie, cafeïnehoudende sterke dranken.

Bovendien beperkt het menu de consumptie van alcohol en snoep.

Als voorbeeld van een dieet kunt u dieet nr. 15 nemen. Het bevat alle essentiële macronutriënten, mineralen, vitamineproducten en koolhydraten. De energiewaarde van het juiste menu moet op het niveau van 2600-2700 kcal liggen, wat overeenkomt met 85-90 g eiwit, 350-400 g koolhydraten en 90-95 g vet.

Het ideale menu voor een patiënt met osteochondrose is dus een combinatie van uitgebalanceerde, caloriearme voedingsmiddelen die rijk zijn aan vitamines en mineralen. De maaltijden worden 6 keer in kleine porties verdeeld.

Traditionele behandeling

Folkmedicijnen worden thuis vaak gebruikt om ontstekingen te verlichten, pijn en spierspasmen te verlichten en in het algemeen het lichaam te versterken. Er zijn veel recepten voor afkooksels en infusies van traditionele medicijnen, die op drie manieren worden gebruikt:

• wrijven;
• comprimeert;
• kruidenbaden.

Bij dagelijks gebruik kunt u binnen 10-14 dagen van ongemak afkomen. Conventioneel kunnen folkremedies worden onderverdeeld in systemische en lokale effecten op het lichaam.

Systeemhulpmiddelen

Om het hele lichaam en de wervelkolom te beïnvloeden, kunt u natuurlijke systemische preparaten in de vorm van afkooksels gebruiken.

Een voorbeeld van een positief effect is de werking van een afkooksel van duizendblad, dat pijn verlicht, ontstekingen bestrijdt en kalmeert.

Lokale remedies

Lokale folkremedies omvatten zalven, infusies voor kompressen en wrijven. Deze producten moeten volgens het recept worden gemengd en op het ontstoken gebied worden aangebracht, maar alleen als er geen allergie voor de componenten en schade aan de huid is. Onder de populaire composities wordt speciale aandacht besteed aan honingkompressen, gemberzalf met calendula-tinctuur, een mengsel van weegbree- en saliekruiden en wrijven met mierikswortel en wodka.

Om een effectieve methode en recept te kiezen, moet u uw arts raadplegen, aangezien thuisbehandelingsmethoden slechts een integraal onderdeel zijn van de algemene therapie en slechts een aanvullend effect hebben.

Preventie

Therapeutische therapie voor rugziekten kan zonder preventieve maatregelen geen succes op de lange termijn hebben. Zelfs het meest effectieve en dure medicijn garandeert geen terugkeer van de symptomen als gevolg van de terugkeer naar de dagelijkse activiteiten van het lichaam. Daarom moet het positieve effect worden geconsolideerd en gehandhaafd met behulp van een paar eenvoudige regels:

1. Hef geen gewichten van meer dan 10 kg.
2. Zorg ervoor dat de belasting gelijkmatig over de rugspieren wordt verdeeld.
3. Zorg voor een rationeel en uitgebalanceerd dieet.
4. Neem algemene versterkende vitamines en actieve supplementen (mucopolysachariden).
5. Ontwikkel een regime van afwisselend rust en werk.
6. Zorg voor fysieke activiteit.

Bedenk dat deze categorie ziekten een verborgen karakter heeft. Daarom mag de ziekte, zodra de diagnose osteochondrose van de rug is gesteld, niet op zijn beloop blijven, zelfs als er geen duidelijke symptomen zijn. Door alle aanbevelingen van de arts en de thuiszorg op te volgen, kunt u na de behandeling sneller weer normaal werken, maar constante monitoring is noodzakelijk om exacerbatie te voorkomen.